Casus 29: Dysmenorroe

Mevr. W.F. te S.

Vroeger met de menstruatie had ik 1 of 2 dagen migraine, vóór de menstruatie had ik verder geen last. Maar vier jaar geleden begonnen de klachten toe te nemen. Ik had dan geen hoofdpijn, maar vreselijke buikpijn. Het was niet te harden, zo'n pijn had ik. Vooraf had ik nergens last van maar zodra de menstruatie doorbrak begon de ellende, en niet 1 of 2 dagen maar tot de menstruatie over was. Dat duurde soms drie dagen of zelfs zeven dagen. En al die zeven dagen had ik vreselijke buikpijn. En dan nam ik ibuprofen of andere pillen voor de menstruatie. Ik slikte drie of vier keer per dag ibuprofen, maar dit hielp eigenlijk helemaal niet. Even ging de pijn weg, maar dat duurde niet voor lang. Ik lag te kronkelen in bed, ik wist me geen raad van de pijn. Toen ging ik maar naar mijn huisarts, maar van tevoren wist ik dat ze zou zeggen, probeer de pil maar. In het verleden heb ik de pil wel eens gebruikt, maar daar kreeg ik vreetbuien van en ook had ik bijwerkingen zoals hoofdpijn die erger werd. En van die pil werd ik ook dik. Dus de pil wilde ik niet hebben. En ja hoor mij werd de pil, geadviseerd, maar zo gaat het niet langer. Die pijn is niet te verdragen. En omdat ik al verschillende medicijnen gebruik, wilde ik niet nog een pil erbij. Nou toen heeft ze mij naar de gynaecoloog gestuurd om een echo te laten maken. Eerst zeiden ze dat er een ontsteking zat, en toen met de echo zeiden ze er is niks te zien. Zo bleef ik met de pijn zitten, elke maand weer. Ik wist zelf niet wat ik ermee aan moest. Soms werd ik al om vijf uur wakker van de pijn in mijn buik. Ik kwam geen steek verder. Ik bleef als de menstruatie er was maar pillen slikken, dat ik zelfs last van mijn maag kreeg. Heel graag wilde ik dat die menstruatie op hield, dat ik in de overgang zou komen, of alles maar weg laten halen, want ik was zevenendertig toen die klachten begonnen. Dus het duurde nog wel even voordat ik in de overgang zou zijn.

Door een vriend ben ik bij dr. Q. terechtgekomen, die een opleiding heeft gedaan in de neuraaltherapie. Ik vertelde van mijn klachten en dat ik zo'n vreselijke buikpijn had. Toen vertelde de dokter over neuraaltherapie en gaf mij een boekje mee dat ik kon doorlezen, zodat ik wist wat neuraaltherapie was en wat er precies ging gebeuren. Maar poe- in je buik laten prikken- nee, liever niet. Maar dan dacht ik aan vier jaar buikpijn die zo erg was, dat ik niks meer kon doen. Ik dacht: laten we het toch maar doen, dus heb ik een afspraak gemaakt voor neuraaltherapie. Ik moest wel een lege blaas hebben. Nou de dag dat ik geprikt moest worden was ik me een partij zenuwachtig. Dan zie je zo'n spuit op je afkomen – nou, ontspannen maar. (en dat kan ik nooit zo goed hoor). Het viel reuze mee, een hele aardige dokter, en echt, ik dacht: is dit alles? Ik ben twee keer geprikt, en toen moest ik menstrueren. Op zondag brak het door, en een pijn in mijn buik, echt heel erg, ik ben mijn bed ingegaan en dacht: nou die prikken helpen ook niet echt zeg. En 's avonds ook zo'n pijn. Nou, dacht ik, daar gaan we weer, de hele week buikpijn. Maar maandag helemaal geen heftige buikpijn. Ietsjes, maar niet om medicijnen voor in te nemen. Echt geweldig! Deze therapie had ik veel eerder moeten weten. Nou, daar heb ik die prikken wel voor over. Echt te gek! Ik ben zo blij dat ik het heb laten doen. Na twee keer prikken heb ik nog amper last van buikpijn, heerlijk.

© 2020 - Nederlandse Vakgroep Neuraal- en Regulatietherapie NVNR - E-mail —— Disclaimer