Casus 23: Carpale tunnelsyndroom

Mevr. J d H te H

Het begon met klachten aan de rechterpols. Toen de huisarts vertelde dat dit waarschijnlijk het carpale tunnelsyndroom was, hoorde ik deze naam voor de eerste keer. Veel kennissen wisten mij toen al te vertellen dat heel veel mensen hier last van hebben. Velen waren ook al geopereerd. Meestal was dat gauw bekeken en ook afdoende. Bij mij dus niet. De operatie was inderdaad een fluitje van een cent. Maar het resultaat bleef uit. Het leek mij toen niet erg zinvol om ook de linkerpols te laten opereren, die inmiddels ook flink opspeelde. Na ruim twee jaar was het niet meer te harden en besloot ik toch links ook een poging te wagen. Resultaat weer nihil. Toen ik na een paar maanden terug kwam bleek de toestand slechter dan voor de operatie. Omdat ik nu van de linkerpols de meeste last had werd hier het eerst het mes in gezet. De operatie lukte nu. Het carpale tunnelsyndroom heeft het loodje gelegd, maar de pijn aan het litteken was veel erger dan de pijn daarvoor.

Blijven klagen en af en toe weer naar de chirurg. Die stuurde mij na ongeveer een half jaar door naar pijnbestrijding. De injecties die ik daar kreeg leken even te helpen, maar later kwam de pijn in alle hevigheid terug. Na drie behandelingen heb ik de moed maar opgegeven.

Op het laatst kon ik bijna niets meer vastpakken. Met mijn linkerhand niet vanwege de pijn en met mijn rechterhand kon ik weinig vanwege het nog steeds aanwezige carpale tunnelsyndroom. Het laat zich wel denken dat ik geen zin had om nog eens een operatie te ondergaan. We zijn ondertussen wel een paar jaar verder. Mijn humeur heeft er wel heel erg onder geleden. Een kennis zei: "Probeer het toch eens bij dokter A". Ik had zoiets: "Baat het niet dan schaadt het niet!' Een afspraak was gauw gemaakt. Het contact was prettig en gaf veel vertrouwen. Ik kreeg meteen de eerste injecties, ook in het litteken en dat was best pijnlijk. Hoeveel prikken ik kreeg weet ik niet meer precies, maar het voelde goed aan. Ik kreeg een boekje mee over neuraaltherapie. Dat ben ik eerst maar eens gaan bestuderen. Daarna ben ik nog drie keer geweest voor behandeling en na elke keer werd de pijn iets minder. Nu we een halfjaar verder zijn, kan ik mijn handen weer gewoon gebruiken. Want ook de rechterhand lijkt genezen van het carpale tunnelsyndroom. Bijkomend voordeel was dat het Groene Land de kosten ook nog vergoedde. Mochten de klachten terugkomen dan zal ik zeker niet aarzelen om weer naar dokter A te gaan.

Omdat ik hoop dat andere mensen hierdoor ook geholpen kunnen worden, voldoe ik graag aan het verzoek om het verloop van de behandeling te omschrijven.

© 2020 - Nederlandse Vakgroep Neuraal- en Regulatietherapie NVNR - E-mail —— Disclaimer